Leki zwiotczające mięśnie

Ta grupa obejmuje leki, które rozluźniają mięśnie na różne sposoby: działają ośrodkowo w rdzeniu kręgowym, bezpośrednio na mięsień albo w miejscu połączenia nerwu z mięśniem. Sięga się po nie, gdy napięcie jest zbyt duże, pojawiają się bolesne skurcze, spastyczność po udarze czy w stwardnieniu rozsianym, a także przy bólach krzyża lub karku z nasilonym przykurczem. Część podaje się doustnie, inne są w zastrzykach, a leki używane podczas znieczulenia działają wyłącznie w warunkach szpitalnych.

Do leków ośrodkowo działających należą m.in. tyzanidyna, baklofen i tolperyzon. W aptekach często kojarzone są z nazwami Sirdalud, Lioresal czy Mydocalm Forte. Z kolei toksyna botulinowa typu A (np. Azzalure, Xeomin) blokuje przewodzenie w płytce nerwowo-mięśniowej i zmniejsza nadmierną aktywność wybranych mięśni. Leki zwiotczające używane przy znieczuleniu ogólnym, jak rokuronium lub atrakurium, stosuje się wyłącznie przez anestezjologa.

Efekt po tabletkach zwykle pojawia się w ciągu kilku godzin, a pełne działanie przy spastyczności może wymagać stopniowego zwiększania dawki przez lekarza. Typowe działania niepożądane to senność, zawroty głowy, osłabienie mięśni i suchość w ustach, czasem spadki ciśnienia lub nudności. Po toksynie botulinowej poprawa rozwija się w ciągu 2-7 dni i utrzymuje się zwykle 3-4 miesiące. Unikaj alkoholu i nie prowadź auta, dopóki nie wiesz, jak lek na ciebie działa.

Większość leków zwiotczających mięśnie to leki na receptę i powinna je dobrać osoba prowadząca leczenie. Zgłoś się pilnie do lekarza przy nagłej, nasilonej słabości, zaburzeniach oddychania lub połykania, silnym bólu niewyjaśnionego pochodzenia, a także w ciąży i przy karmieniu piersią. Jeśli masz choroby wątroby, nerek, jaskrę, przyjmujesz leki nasenne, opioidowe lub przeciwlękowe, konieczna jest konsultacja, bo ryzyko senności i interakcji jest większe. Leki zwiotczające używane do znieczulenia są stosowane wyłącznie w szpitalu.