Leki stosowane w chorobie Parkinsona

Leki stosowane w chorobie Parkinsona łagodzą drżenie, sztywność i spowolnienie. Działają głównie przez uzupełnienie dopaminy w mózgu albo pobudzenie jej receptorów. Stosuje się je u dorosłych z chorobą Parkinsona i w parkinsonizmie polekowym. Występują w tabletkach, kapsułkach, formach o przedłużonym uwalnianiu i w plastrach przezskórnych. To leczenie prowadzi lekarz, bo są to leki na receptę.

Najczęściej używana jest lewodopa, zwykle łączona z karbidopą lub benserazydem, co zmniejsza skutki uboczne poza mózgiem i wzmacnia działanie w ośrodkowym układzie nerwowym. Przykłady to Madopar 250 mg oraz połączenia z entakaponem, jak Stalevo. Alternatywą lub uzupełnieniem są agoniści dopaminy, m.in. ropinirol i pramipeksol. Spotkasz je pod nazwami Requip, Rolpryna SR czy Oprymea. Dostępny jest też plaster z rotigotyną, znany jako Neupro. W niektórych sytuacjach stosuje się amantadynę, np. Amantix. W parkinsonizmie wywołanym lekami bywa pomocny lek cholinolityczny, np. biperiden, znany jako Akineton.

Efekt to poprawa ruchomości i mniejsze drżenie, zwykle stopniowo. Z czasem u części osób mogą pojawiać się wahania działania leku albo ruchy mimowolne. Częste działania niepożądane to nudności, zawroty głowy, senność, spadki ciśnienia i obrzęki. Przy agonistach dopaminy możliwe są halucynacje lub impulsywne zachowania. Na początku zachowaj ostrożność przy prowadzeniu auta. Pokarmy bardzo bogate w białko mogą wpływać na wchłanianie lewodopy, dobrze omówić to z lekarzem. Niektóre leki przeciwpsychotyczne mogą nasilać objawy parkinsonowskie.

Skontaktuj się z lekarzem przy nagłym pogorszeniu ruchów, częstych upadkach, silnych omdleniach, nasilonych halucynacjach, gorączce z wyraźną sztywnością lub splątaniu. Nie odstawiaj leków nagle bez uzgodnienia, bo może to być groźne. Cała ta grupa jest wyłącznie na receptę, więc dawkowanie i plan terapii ustala lekarz, a ty zgłaszaj mu działania niepożądane i obawy. Przy poważnych dolegliwościach lub wątpliwościach zgłoś się pilnie do lekarza.