Leki hemostatyczne

Te leki pomagają zatrzymać krwawienie na różne sposoby. Wzmacniają skrzep, uzupełniają brakujące czynniki krzepnięcia albo hamują jego rozpuszczanie. Stosuje się je u osób z hemofilią A lub B, chorobą von Willebranda, małopłytkowością, a także przed i po zabiegach. Gdy zmagasz się z zaburzeniami krzepnięcia, lekarz dobiera hemostatyk do przyczyny i sytuacji. Część z nich używa się doraźnie przy krwawieniach z nosa czy bardzo obfitych miesiączkach.

W hemofilii A podaje się koncentraty czynnika VIII, np. Nuwiq, Afstyla, Advate czy Elocta. W chorobie von Willebranda stosuje się koncentraty czynnika von Willebranda, czasem łączone z czynnikiem VIII. Hemofilia B wymaga koncentratów czynnika IX, do których należy m.in. BeneFix. Kwas traneksamowy hamuje fibrynolizę, dzięki czemu ogranicza krwawienia z błon śluzowych, np. z nosa, w trakcie zabiegów stomatologicznych oraz przy bardzo obfitych miesiączkach. Eltrombopag z kolei zwiększa liczbę płytek u części osób z małopłytkowością.

Efekt terapii bywa szybki w przypadku koncentratów czynników i kwasu traneksamowego. Wzrost płytek po eltrombopagu pojawia się po kilku dniach lub tygodniach. Leki z tej grupy występują w różnych formach: tabletki, roztwory do wstrzyknięć dożylnych lub podskórnych. Możliwe są działania niepożądane, takie jak ból głowy, nudności, reakcje w miejscu wkłucia. Rzadko dochodzi do powikłań zakrzepowych, dlatego przy chorobie zakrzepowej, chorobach wątroby, w ciąży lub podczas karmienia decyzję podejmuje lekarz.

Pilna pomoc jest konieczna przy masywnym krwawieniu, objawach krwawienia wewnętrznego, po urazie głowy, przy smolistych stolcach lub krwawych wymiotach. Jeśli stosujesz leki przeciwkrzepliwe lub przeciwpłytkowe, nie włączaj hemostatyków ani nie odstawiaj ich samodzielnie. Większość leków hemostatycznych jest na receptę, a część podaje się wyłącznie w ośrodkach specjalistycznych. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.