Charakterystyka Produktu Leczniczego: Radirex MAX 375 mg kapsułki twarde

Roślinny produkt leczniczy do krótkotrwałego stosowania w sporadycznie występujących zaparciach.

Dawkowanie Maksymalną dawką dobową jest 30 mg pochodnych hydroksyantracenowych, co odpowiada dwóm kapsułkom Radirex MAX. Najodpowiedniejszą dawką jednorazową jest najniższa dawka potrzebna do uzyskania miękkiego stolca. Działanie przeczyszczające następuje po 8 - 12 godzinach. Dorośli, osoby w podeszłym wieku i młodzież w wieku powyżej 12 lat: 1 - 2 kapsułki Radirex MAX na dobę, wieczorem.

Dzieci

Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Sposób podawania Podanie doustne

Czas stosowania Zazwyczaj wystarcza stosowanie leku od dwóch do trzech razy w tygodniu. Nie stosować dłużej niż 7 dni. Jeśli objawy utrzymują się podczas stosowania produktu, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt.6.1. Niedrożność, zwężenie lub atonia jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, choroby zapalne jelit (np. choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy), ból brzucha o nieznanej przyczynie, ciężkie odwodnienie z nadmierną utratą elektrolitów i wody. Nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Pacjenci przyjmujący glikozydy nasercowe, leki przeciwarytmiczne (chinidyna, fenytoina, propranolol, amiodaron, werapamil), leki wydłużające odstęp Q-T (hydroksyzyna, escitalopram, amitryptylina), leki moczopędne (hydrochlorotiazyd, furosemid, indapamid), kortykosteroidy

(prednizon, prednizolon, metyloprednizolon), korzeń lukrecji powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku. Podobnie jak w przypadku innych leków przeczyszczających, jeśli nie zostało to zalecone przez lekarza, Radirex Max nie powinien być przyjmowany przez pacjentów cierpiących na kamienie kałowe oraz ostre lub przewlekłe dolegliwości żołądkowo-jelitowe o niewyjaśnionej przyczynie tj. ból brzucha, nudności, wymioty, ponieważ takie objawy mogą być oznaką możliwej lub istniejącej niedrożności jelit. Jeśli pacjent stosuje leki przeczyszczające każdego dnia, przyczyna zaparć powinna zostać zbadana. Należy unikać długotrwałego stosowania leków przeczyszczających. Długotrwałe stosowanie leków przeczyszczających pobudzających perystaltykę jelit, może prowadzić do zaburzenia czynności jelit i uzależnienia od leków przeczyszczających. Leki zawierające wyciąg z rzewienia powinny być podawane tylko wówczas jeśli efektu leczniczego nie można osiągnąć poprzez zmianę diety lub stosowanie środków pęczniejących. Jeśli Radirex MAX jest podawany pacjentom z nietrzymaniem stolca należy częściej wymieniać pieluchomajtki, aby zapobiec długotrwałemu kontaktowi skóry z kałem. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni mieć świadomość wystąpienia zaburzeń elektrolitowych (patrz punkt 4.5, 4.8 i 4.9). Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczej Każda kapsułka zawiera od 3,8 mg do 178,1 mg laktozy jednowodnej. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczoną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Hipokaliemia (powstająca w wyniku długotrwałego nadużywania leków przeczyszczających) wzmacnia siłę działania glikozydów nasercowych (digkosyna) i może powodować wystąpienie interakcji z lekami przeciwarytmicznymi (chinidyna, fenytoina, propranolol, amiodaron, werapamil). Równoczesne stosowanie z innymi lekami wywołującymi hipokaliemię np. leki moczopędne (hydrochlorotiazyd, furosemid, indapamid), kortykosteroidy (prednizon, prednizolon, metyloprednizolon), korzeń lukrecji może wzmagać zaburzenia elektrolitowe (patrz punkt 4.8 i 4.9).

Ciąża

Ze względu na dane doświadczalne dotyczące ryzyka genotoksyczności kilku antranoidów np.: aloeemodyny, emodyny, stosowanie leku nie jest wskazane w okresie ciąży (patrz punkt 4.3).

Karmienie piersią

Stosowanie w okresie karmienia piersią nie jest wskazane ponieważ po zastosowaniu antranoidów aktywne metabolity takie jak reina były wydalane do mleka matki w niewielkich ilościach (patrz punkt 4.3).

Płodność

Brak danych.

Produkt leczniczy Radirex MAX nie ma istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Działania niepożądane leku przedstawiono zgodnie z klasyfikacją narządów i układów wg MedDRA oraz częstością występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Podczas stosowania produktu leczniczego Radirex MAX mogą wystąpić: Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka miejscowa lub uogólniona) – częstość nieznana. Zaburzenia przewodu pokarmowego Ból brzucha, stany skurczowe jelit, płynny stolec (szczególnie u pacjentów z nadwrażliwym jelitem grubym) – częstość nieznana.

Objawy te mogą również występować jako konsekwencja indywidualnego przedawkowania leku. W takich przypadkach konieczne jest zmniejszenie dawki. Długotrwałe stosowanie leku może powodować pigmentację śluzówki jelita (pseudomelanosis coli), która zwykle przemija po zakończeniu przyjmowania leku – częstość nieznana. Zaburzenia układu moczowego Podczas leczenia może wystąpić żółte lub czerwono-brązowe (zależnie od odczynu pH) zabarwienie moczu spowodowane obecnością w nim metabolitów substancji czynnych, co nie jest istotne klinicznie – częstość nieznana. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, białkomoczu i krwiomoczu – częstość nieznana.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Głównym objawem przedawkowania lub nadużywania leku są kurczowy ból brzucha i silna biegunka z towarzyszącą utratą płynów i elektrolitów (patrz punkt 4.5.), które powinny zostać uzupełnione. Wówczas należy wdrożyć leczenie objawowe z dużą ilością płynów i monitorować stężenie elektrolitów, głównie potasu. Powyższe postępowanie jest istotne zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku. Przewlekłe nadużywanie leków zawierających antranoidy może prowadzić do toksycznego zapalenia wątroby.

Glikozydy z wiązaniem β-O nie są trawione przez ludzkie enzymy trawienne i dlatego nie są wchłaniane w większym stopniu, w górnym odcinku jelita. Są one metabolizowane przez bakterie bytujące w jelicie grubym do aktywnego metabolitu (emodyny-9-antronu). Głównie aglikony

antrachinonu są absorbowane i przekształcane w odpowiadające im glukuronidy i pochodne siarczanowe. Po podaniu doustnym preparatów z korzenia rzewienia, reina, emodyna i śladowe ilości chryzofanolu znajdują się w ludzkim moczu. Po podaniu innych antranoidów aktywne metabolity takie jak reina przechodzą w niewielkim stopniu do mleka matki. Badania na modelu zwierzęcym wykazały, że przenikanie reiny przez łożysko jest niewielkie.

Zespół antrachinonów rzewienia (kłącza Rheum palmatum L.) był podawany doustnie szczurom rasy Sprague-Dawley przez 13 tygodni w dawkach 0, 140, 794, 4500 mg/kg m.c. W grupie zwierząt otrzymujących najwyższą dawkę odnotowano nefrotoksyczność po 13 tygodniach. W badaniach metodą Amesa etanolowy wyciąg z korzenia Rheum palmatum Baillon wykazał słabe właściwości mutagenne wobec szczepu TA 1537 z lub bez aktywacji metabolicznej. Nie są dostępne inne dane toksykologiczne dla rzewienia i jego przetworów. Badania z emodyną (składnikiem występującym w preparatach z korzenia rzewienia) wykazały wpływ na długość cyklu rujowego i wystąpienie nefropatii u myszy. Ponadto kilka pochodnych hydroksylowych antracenów było mutagennych i genotoksycznych w kilku próbach in vitro, jednakże nie zostało to potwierdzone w próbach in vivo. W długoterminowych badaniach na rakotwórczość zgłaszano wpływ na nerki/okrężnice/jelito ślepe. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u kobiet zaobserwowano objawy toksyczności związane z efektem przeczyszczającym.

Laktoza jednowodna, krzemionka koloidalna bezwodna, wapnia węglan, krospowidon typ A, magnezu stearynian, kapsułka żelatynowa twarda z nadrukiem (kapsułka: żelaza tlenek czarny, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty, żelatyna; tusz: szelak, glikol propylenowy, stężony roztwór amoniaku, potasu wodorotlenek, żelaza tlenek czarny).

Nie dotyczy.

2 lata.

Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C .

Opakowanie bezpośrednie - blister z folii PVC/ACLAR/PVC/Aluminium, zawierający 10 kapsułek twardych. Opakowanie zewnętrzne – pudełko tekturowe wraz z ulotką informacyjną dla pacjenta zawierające 1 lub 2 blistry z folii PVC/ACLAR/PVC/Aluminium, zawierające po 10 kapsułek twardych.

stosowania Brak specjalnych wymagań dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.