Charakterystyka Produktu Leczniczego: PULNOZIN MUCO o smaku limonki 750 mg tabletki do ssania

Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO o smaku limonki wskazany jest w objawowym leczeniu chorób układu oddechowego przebiegających z nadmiernym wytwarzaniem gęstej i lepkiej wydzieliny.

Dawkowanie Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsza): Początkowa dawka: jedna tabletka 3 razy na dobę (2250 mg), a po osiągnięciu zadowalającej odpowiedzi na leczenie: jedna tabletka 2 razy na dobę (1500 mg).

Bez konsultacji z lekarzem nie należy stosować leku dłużej niż 5 dni.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 12 lat.

Sposób podawania Podanie na śluzówkę jamy ustnej.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy.

W przypadku wystąpienia typowych objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie leku PULNOZIN MUCO o smaku limonki.

Ze względu na to, iż leki mukolityczne mogą uszkadzać błonę śluzową żołądka, produkt leczniczy PULNOZIN MUCO o smaku limonki należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy oraz u pacjentów stosujących leki mogące uszkadzać błonę śluzową żołądka. W razie wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego, należy natychmiast przerwać stosowanie leku.

Stosując lek PULNOZIN MUCO o smaku limonki należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie leki o działaniu przeciwkaszlowym (np. kodeina, dekstrometorfan, butamirat itp.), u pacjentów z osłabionym odruchem kaszlu, u pacjentów z zaburzonym klirensem rzęskowym, u pacjentów z astmą, u pacjentów z różnymi stanami obturacyjnymi oskrzeli oraz u pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową. W tych sytuacjach stosowanie leku PULNOZIN MUCO o smaku limonki stwarza ryzyko nagromadzenia się dużej ilości wydzieliny w drogach oddechowych i ograniczenie ich drożności.

Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO o smaku limonki zawiera substancję czynną – karbocysteinę. Lek ten obniża lepkość wydzieliny oskrzelowej i nasila jej usuwanie za pośrednictwem nabłonka orzęsionego (nasila klirens rzęskowy), co skutkuje występowaniem wzmożonego kaszlu oraz produkcji zwiększonej ilości śluzu. Z tego powodu leku PULNOZIN MUCO o smaku limonki nie należy stosować bezpośrednio przed snem.

W przypadku braku skuteczności leku PULNOZIN MUCO o smaku limonki należy rozważyć zmianę dawkowania lub przerwanie leczenia.

Nie zaleca się stosowania leku PULNOZIN MUCO o smaku limonki u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 12 lat.

U pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat leki zawierające karbocysteinę nie powinny być stosowane dłużej niż przez 5 dni bez konsultacji lekarskiej.

Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO o smaku limonki zawiera izomalt. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy.

W trakcie leczenia karbocysteiną nie należy stosować leków przeciwkaszlowych ani leków zmniejszających wydzielanie śluzu oskrzelowego.

Ciąża

Chociaż wyniki badań przeprowadzonych u ssaków nie wykazały działania teratogennego, nie zaleca się stosowania karbocysteiny w pierwszym trymestrze ciąży.

Karmienie piersią

Nie zaleca się stosowania karbocysteiny w okresie karmienia piersią, ponieważ brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania karbocysteiny do mleka ludzkiego.

Płodność

Brak dostępnych danych dotyczących negatywnego wpływu karbocysteiny podawanej doustnie na płodność u ludzi.

Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO o smaku limonki nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Działania niepożądane sklasyfikowano w zależności od częstości ich występowania, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, wymioty, biegunka. Bardzo rzadko: krwawienia z przewodu pokarmowego. Częstość nieznana: ból brzucha, nadżerki żołądka, dyskomfort w jamie brzusznej.

Zaburzenia układu nerwowego Rzadko: ból głowy, zawroty głowy, nietrzymanie moczu, kołatanie serca.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: duszności. Częstość nieznana: śluzotok oskrzelowy.

Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: Pokrzywka i skurcz oskrzeli.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: wysypka. Częstość nieznana: skórne reakcje alergiczne, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy.

Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: niedoczynność tarczycy (przejściowo).

Zaburzenia serca Częstość nieznana: palpitacje.

Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana: obrzęki, hemoroidy.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Częstość nieznana: ból mięśni.

W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy zmniejszyć dawkę lub przerwać stosowanie leku.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49-21-301 faks: +48 22 49-21-309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Brak informacji o przypadkach przedawkowania karbocysteiny. Najbardziej prawdopodobnymi objawami przedawkowania karbocysteiny mogą być zaburzenia żołądka i jelit. W przypadku przedawkowania karbocysteiny zaleca się wykonanie płukania żołądka i obserwowanie pacjenta po zabiegu.

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwkaszlowe i wykrztuśne, leki mukolityczne kod ATC: R05CB03

Karbocysteina (S-karboksymetylo-L-cysteina) wpływa na rodzaj i ilość glikoprotein śluzu wydzielanego przez drogi oddechowe. Początkowym etapem odpowiedzi na podrażnienie jest wzrost stosunku ilości glikoprotein kwaśnych do obojętnych w śluzie i przekształcenie komórek surowiczych w komórki śluzowe, po którym w normalnych warunkach występuje zwiększenie wydzielania. Podawanie karbocysteiny zwierzętom, które poddano czynnikom drażniącym, wskazuje, że wydzielane glikoproteiny pozostają na niezmienionym poziomie. Zastosowanie karbocysteiny u zwierząt po ekspozycji na czynniki drażniące przyspiesza powrót do stanu prawidłowego. W badaniach przeprowadzonych u ludzi wykazano, że karbocysteina ogranicza rozrost komórek kubkowych. Karbocysteina pobudza syntezę sialomucyn. Wynika z tego, iż zmniejsza się lepkość śluzu i ułatwia odkrztuszanie.

Karbocysteina jest szybko i dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego, a maksymalne stężenie w osoczu występuje po około 2 godzinach od podania doustnego. Biodostępność jest mała, co spowodowane jest najprawdopodobniej metabolizmem w przewodzie pokarmowym i efektem pierwszego przejścia przez wątrobę. Okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Karbocysteina i jej metabolity wydalane są przez nerki.

Brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.

Izomalt Celuloza mikrokrystaliczna Hydroksypropyloceluloza, niskopodstawiona

Sodu alginian Magnezu stearynian Wapnia fosforan Aromat limonkowy SD1820 [guma arabska, maltodekstryna, triacetyna] Sukraloza (E 955) Aromat miętowy SD0627 [guma arabska, maltodekstryna, glikol 1,2-propylenowy]

Nie dotyczy.

3 lata

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Blistry PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań: 10, 20, 30 lub 40 tabletek do ssania. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

leczniczego do stosowania

Bez specjalnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.