Charakterystyka Produktu Leczniczego: Halidor 100 mg tabletki

Leczenie objawowe miażdżycy zarostowej tętnic kończyn dolnych.

Dawkowanie Zalecana dawka to 200 mg (2 tabletki) dwa razy na dobę.

Sposób podawania Podanie doustne.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Ciężka niewydolność oddechowa
• Ciężka niewydolność nerek lub wątroby
• Niewyrównana niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, blok przedsionkowokomorowy
• Padaczka lub skłonność do drgawek
• Ostatnio przebyty udar mózgu
• Uraz mózgu w ciągu ostatnich 12 miesięcy
• Ciąża i karmienie piersią (przeciwwskazanie względne)

W przypadku długotrwałego stosowania zaleca się regularne badania laboratoryjne (w przybliżeniu raz na dwa miesiące).

Sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z następującymi lekami:

• leki znieczulające i sedatywne - ich działanie może się nasilić;
• leki sympatykomimetyczne - ryzyko tachyarytmii przedsionkowych lub komorowych;
• leki wywołujące hipokaliemię, chinidyna - addycyjne działanie proarytmogenne;
• glikozydy naparstnicy - ryzyko arytmii z powodu częstszego przedawkowania naparstnicy;
• leki beta-adrenolityczne - z uwagi na przeciwstawne działanie chronotropowe (leki betaadrenolityczne - ujemne, bencyklan - dodatnie) konieczna może być modyfikacja dawkowania jednocześnie stosowanego leku beta-adrenolitycznego;
• leki blokujące kanał wapniowy i inne leki hipotensyjne - nasilenie działania;
• leki powodujące jako objaw niepożądany drgawki - działanie addycyjne;
• kwas acetylosalicylowy - nasilenie hamowania agregacji płytek.

Ciąża

Dane przedkliniczne nie wskazują na działanie embriotoksyczne ani teratogenne. Chociaż podczas szerokiego stosowania produktu nigdy nie obserwowano działania embriotoksycznego nie zaleca się stosowania produktu Halidor w pierwszym trymestrze ciąży.

Karmienie piersią

Wobec braku odpowiednich danych u ludzi podawanie leku matkom karmiącym wymaga starannego rozważenia korzyści i ryzyka.

Na początku leczenia prowadzenie pojazdów i wykonywanie czynności związanych ze zwiększonym ryzykiem wypadków wymaga szczególnej ostrożności.

Częstość występowania niżej wymienionych działań niepożądanych określono następująco: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) lub częstość nieznana (nie można ustalić częstości na podstawie dostępnych danych) W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością działań niepożądanych.

Zaburzenia układu nerwowego Rzadko: przemijające splątanie, omamy. Bardzo rzadko: ogniskowe objawy ze strony OUN Częstość nieznana: niepokój ruchowy, bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia chodu, drżenie, senność, zaburzenia snu, zaburzenia pamięci. Istotne przedawkowanie może powodować napady drgawkowe toniczno-kloniczne,.

Zaburzenia serca Częstość nieznana: tachyarytmia przedsionkowa lub komorowa (głównie wtedy, gdy jednocześnie stosuje się inne leki o działaniu proarytmogennym).

Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana: suchość błony śluzowej jamy ustnej, bóle żołądka, uczucie pełności, nudności, wymioty.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: reakcje alergiczne.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: złe samopoczucie.

Badania diagnostyczne Częstość nieznana: przemijające zwiększenie aktywności AspAT i AlAT, zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie masy ciała.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Przedawkowanie może spowodować tachykardię, hipotonię, skłonność do zapaści, nietrzymanie moczu, senność, niepokój ruchowy lub w ciężkich przypadkach napad padaczkowy. Leczenie przedawkowania: Nie jest znane żadne antidotum. W razie przedawkowania należy wykonać płukanie żołądka i stosować leczenie objawowe. W leczeniu drgawek zaleca się benzodiazepiny. Nie ma danych na temat możliwości usuwania bencyklanu metodą dializy.

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki rozszerzające naczynia obwodowe Kod ATC: C04A X11

Mechanizm działania W organizmie człowieka działanie bencyklanu rozszerzające naczynia krwinosne wiąże się głównie z blokowaniem kanałów wapniowych, a w mniejszym stopniu ze zdolnością blokowania zwojów współczulnych. Według wyników niektórych eksperymentów bencyklan powoduje zależne od dawki hamowanie ATP-azy sodowo-potasowej i agregacji płytek oraz zwiększa podatność czerwonych krwinek na odkształcanie. Działania te ujawniają się głównie w naczyniach obwodowych, tętnicach wieńcowych i naczyniach mózgowych. Ponadto bencyklan działa spazmolitycznie na błonę mięśniową trzewi (układ pokarmowy, moczowo-płciowy, oddechowy). Bencyklan w pewnym stopniu przyspiesza czynność serca a także ma niewielkie działanie uspokajające.

Bencyklan dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga w ciągu 2 do 8 godzin (zwykle około 3 godzin). Ze względu na metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie dostępność biologiczna po podaniu doustnym wynosi 25-35%. Około 30-40% bencyklanu krążącego we krwi wiąże się z białkami osocza, 30% z krwinkami czerwonymi, 10% z płytkami krwi, a 20% tworzy frakcję wolną. Metabolizm odbywa się w wątrobie i przebiega głównie dwoma szlakami: dealkilacja prowadzi do powstania pochodnej demetylowej a rozszczepienie wiązania eterowego prowadzi do powstania kwasu benzoesowego, który jest następnie metabolizowany do kwasu hipurowego. Większość podanej dawki wydala się z moczem, głównie w postaci metabolitów, ale również w postaci niezmienionej (2-3%). Większość metabolitów (90%) jest wydalana w postaci nieskoniugowanej, metabolity skoniugowane stanowią niewielką frakcję. Około połowy frakcji koniugowanej stanowią metabolity sprzężone z kwasem glukuronowym. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 6-10 godzin i nie zmienia się u osób w podeszłym wieku ani osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Całkowity klirens wynosi 40 l/godz., klirens nerkowy wynosi poniżej 1 l/godz.

Wyniki przedklinicznych badań dotyczących bezpieczeństwa nie wskazują na działanie mutagenne ani rakotwórcze.

Magnezu stearynian Krzemionka koloidalna bezwodna Skrobia ziemniaczana Karbomer 934 P Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)

Poliwinylu octan Talk

Nie dotyczy.

3 lata

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC.

Butelka z brązowego szkła z wieczkiem z PE, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 60 tabletek.

do stosowania Brak szczególnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.