Charakterystyka Produktu Leczniczego: Filomag Uno 40 mg Mg2+ tabletki

Niedobór magnezu.

Filomag Uno jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 4 lat.

Dawkowanie

Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat:

• leczniczo: zwykle 1 lub 2 tabletki 2 lub 3 razy na dobę, tj. 80 mg do 240 mg Mg2+/dobę (3,3 mmol do 9,9 mmol)
• profilaktycznie, w uzasadnionych przypadkach: zwykle 1 lub 2 tabletki 2 razy na dobę, tj. 80 mg do 160 mg Mg2+/dobę (3,3 mmol do 6,6 mmol).

Dzieci od 4 do 12 lat:

• odpowiednio do stwierdzonych niedoborów magnezu, wieku i masy ciała dziecka: zwykle 1 lub 2 tabletki 2 razy na dobę, tj. 80 mg do 160 mg Mg2+/dobę (3,3 mmol do 6,6 mmol).

Sposób podawania

Filomag Uno należy przyjmować doustnie, po posiłku.

W przypadku braku poprawy po miesiącu stosowania leku Filomag Uno , kontynuowanie leczenia nie jest wskazane. Należy wtedy zwrócić się do lekarza.

• nadwrażliwość na magnezu wodoroasparaginian lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,
• hipermagnezemia,
• ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min),
• zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (blok),
• bradykardia,
• myasthenia gravis.

Przy długotrwałym stosowaniu należy kontrolować stężenie magnezu w surowicy. Produkt leczniczy Filomag Uno przyjmowany na czczo może powodować biegunkę.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Sacharoza Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.

Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Sole magnezu zmniejszają wchłanianie tetracyklin; należy zachować co najmniej 3-godzinną przerwę pomiędzy podaniem tych leków. Magnez zmniejsza wchłanianie związków żelaza, fluoru, fluorochinolonów oraz doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny. Leku nie należy podawać jednocześnie z fosforanami i związkami wapnia, gdyż zmniejszają one wchłanianie magnezu. Stosowanie jednocześnie innych produktów zawierających magnez (o działaniu przeczyszczającym lub zobojętniającym kwas żołądkowy) może wywoływać objawy zatrucia magnezem, szczególnie u osób z niewydolnością nerek.

W zalecanych dawkach produkt leczniczy może być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią w przypadku zdecydowanej konieczności.

Filomag Uno stosowany zgodnie z zaleceniami nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Częstość występowania ustalono jako: niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000) lub bardzo rzadko (< 1/10 000).

Klasyfikacja układów i narządów wg MedDRA Częstość Działania niepożądane

Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Bezsenność

Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Nudności i biegunki, które zwykle ustępują samoistnie

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko Zaczerwienienie skóry

Zaburzenia serca Rzadko Zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Rzadko Osłabienie mięśniowe

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49-21-301 Fax: +48 22 49-21-309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Objawy po przedawkowaniu: Biegunka, nudności, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego.

Leczenie Objawowe

Grupa farmakoterapeutyczna: związki mineralne, pozostałe związki mineralne, wodoroasparaginian magnezu, kod ATC: A12CC05.

Magnez spełnia liczne funkcje metaboliczne: jest aktywatorem enzymów, uczestniczy w wytwarzaniu, magazynowaniu i transporcie związków bogatoenergetycznych. Jony magnezu biorą udział w syntezie białek i kwasów nukleinowych oraz w metabolizmie tłuszczów. Są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, krążenia, mięśni poprzecznie prążkowanych i gładkich. Magnez zawarty w płynach zewnątrzkomórkowych działa antagonistycznie do wapnia, podwyższa próg pobudliwości komórek i hamuje uwalnianie neuroprzekaźników. Wewnątrzkomórkowy magnez moduluje skurcz mięśniówki gładkiej i napływ jonów wapnia do cytoplazmy. Kwas asparaginowy pełni funkcję neuroprzekaźnika w ośrodkowym układzie nerwowym, działając na receptory glutaminergiczne. Przypuszczalnie może odgrywać rolę w przeciwdziałaniu drgawkom.

Zapotrzebowanie dobowe i wartości referencyjne Zapotrzebowanie dobowe na magnez u dorosłego człowieka wynosi około 12 mmol (od 290 mg do 450 mg). Prawidłowe stężenie magnezu w osoczu wynosi od 1,0 do 1,4 mmol/l, zawartość w dobowej zbiórce moczu od 2 do 8 mmol/24 godz.

Wchłanianie Z przewodu pokarmowego wchłania się około 30 - 60% podanej ilości magnezu. Po podaniu doustnym można uzyskać tylko niewielki wzrost stężenia magnezu w płynach zewnątrzkomórkowych i tylko niewielki efekt farmakodynamiczny. Jony metali najlepiej wchłaniane są w postaci soli z aminokwasami lub hydroksykwasami (jako asparaginiany, mleczany, glutaminiany), w których metale związane są jako chelaty średniej mocy. Chroni to jon metalu przed przekształceniem w przewodzie pokarmowym w trudno rozpuszczalny związek i ułatwia transport jonu przez ścianę jelita.

Dystrybucja Całkowita zawartość magnezu w organizmie dorosłego człowieka wynosi 1200 mmol. Magnez jest głównie pierwiastkiem wewnątrzkomórkowym. Ponad 60% całkowitej ilości magnezu znajduje się w kościach, 39% w mięśniach szkieletowych, układzie nerwowym, mięśniu sercowym, wątrobie, gruczołach wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego, zaś 1% w surowicy krwi.

Eliminacja Magnez wydalany jest przede wszystkim przez nerki, natomiast wydalanie jelitowe i z potem ma znikome znaczenie.

Jony magnezu oraz kwas asparaginowy występują w organizmie w stężeniach fizjologicznych. Magnez do stężenia w surowicy wynoszącego 1,4 mmol/l nie wywołuje objawów klinicznych hipermagnezemii. Począwszy od 1,5 mmol/l występują pierwsze objawy hemodynamiczne. Przy stężeniach magnezu w osoczu większych niż 7,5 mmol/l następuje poprzedzony zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego zgon wskutek zatrzymania czynności serca.

Skrobia ziemniaczana Sacharoza Karboksymetyloskrobia sodowa Magnezu stearynian Talk

Nie dotyczy

3 lata

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Blistry z folii Aluminium/PCV w tekturowym pudełku. 50 szt. - 2 blistry po 25 szt. 75 szt. – 3 blistry po 25 szt.

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.