Charakterystyka Produktu Leczniczego: Ampicillin Sulbactam TZF 2 g + 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji

Ampicillin Sulbactam TZF wskazany jest w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ampicylinę z sulbaktamem (patrz punkt 5.1):

• zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego i zapalenie migdałków;
• zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym bakteryjne zapalenie płuc i zapalenie oskrzeli;
• zakażenia dróg moczowych i odmiedniczkowe zapalenie nerek;
• zakażenia skóry i tkanek miękkich;
• zakażenia rzeżączkowe.

Ampicillin Sulbactam TZF można również podawać w okresie okołooperacyjnym w celu zmniejszenia częstości występowania zakażeń ran pooperacyjnych u pacjentów po zabiegach chirurgicznych jamy brzusznej lub w obrębie miednicy, u których może dojść do zakażenia otrzewnowego. Można stosować zapobiegawczo po porodzie lub cięciu cesarskim w celu zmniejszenia ryzyka pooperacyjnej posocznicy.

Ampicillin Sulbactam TZF jest zalecany w terapii empirycznej i celowanej w leczeniu respiratorowego zapalenia płuc i bakteriemii o etiologii Acinetobacter baumanii.

Należy przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

2 PL_ztw_25.05.2022 zmPSUSA_03.12.2024 06.03.2025 22.07.2025 v6

Ampicillin Sulbactam TZF można podawać dożylnie lub domięśniowo.

Dawkowanie

Dorośli

Zwykle zakres dawek produktu Ampicillin Sulbactam TZF wynosi 1,5 g do 12 g na dobę w dawkach podzielonych co 6-8 godzin. Nie należy przekraczać dobowej dawki 12 g (4 g sulbaktamu). Zakażenia o lżejszym przebiegu można leczyć, podając lek co 12 godzin.

Stopień ciężkości zakażenia Dawka dobowa leku Ampicillin Sulbactam TZF (ampicylina + sulbaktam) Lekki 1,5 g do 3 g (1 g + 0,5 g do 2 g + 1 g) Umiarkowany do 6 g (4 g + 2 g) Ciężki do 12 g (8 g + 4 g)

Dawkowanie w leczeniu respiratorowego zapalenia płuc i bakteriemii o etiologii Acinetobacter baumanii. Zalecana dawka dobowa wynosi 18 g (12 g + 6 g) w 6 dawkach podzielonych. W literaturze medycznej opisano stosowanie jeszcze wyższych dawek dobowych w tym wskazaniu.

Częstość dawkowania jest ustalana w zależności od ciężkości choroby oraz czynności nerek pacjenta. Leczenie jest na ogół kontynuowane przez 48 godzin po ustąpieniu gorączki lub innych nieprawidłowych objawów. Leczenie trwa od 5 do 14 dni, ale w ciężkich zakażeniach okres leczenia można wydłużyć lub podać dodatkowe dawki ampicyliny.

W zapobieganiu zakażeniom chirurgicznym należy podać 1,5 g do 3 g produktu Ampicillin Sulbactam TZF podczas znieczulania, co zapewni odpowiedni okres do osiągnięcia terapeutycznych stężeń leku w surowicy krwi i tkankach podczas zabiegu. Dawkę można powtarzać co 6-8 godzin; podawanie leku kończy się po 24 godzinach od zakończenia większości zabiegów chirurgicznych, chyba że wskazany jest kolejny cykl terapeutyczny produktem Ampicillin Sulbactam TZF.

W leczeniu niepowikłanej rzeżączki Ampicillin Sulbactam TZF można podawać w pojedynczej dawce 1,5 g. Aby zwiększyć stężenie i przedłużyć działanie ampicyliny i sulbaktamu w osoczu krwi, należy podać doustnie 1,0 g probenecydu.

Dzieci, niemowlęta i noworodki

Dawka produktu Ampicillin Sulbactam TZF w leczeniu większości zakażeń u dzieci, niemowląt i noworodków wynosi 150 mg/kg mc. na dobę (odpowiada to dawce 100 mg/kg mc. ampicyliny na dobę oraz 50 mg/kg mc. sulbaktamu na dobę).

Dzieciom, niemowlętom i noworodkom Ampicillin Sulbactam TZF podaje się co 6-8 godzin, zgodnie z ogólnie przyjętym dawkowaniem ampicyliny.

U noworodków w pierwszym tygodniu życia (szczególnie u wcześniaków) zalecana dawka wynosi 75 mg/kg mc. na dobę (odpowiada to dawce 50 mg/kg mc. ampicyliny na dobę oraz 25 mg/kg mc. sulbaktamu na dobę) w dawkach podzielonych co 12 godzin.

U dzieci o masie < 40 kg zalecana dawka wynosi 300 mg (200 mg ampicyliny + 100 mg sulbaktamu)/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych co 6 godzin.

3 PL_ztw_25.05.2022 zmPSUSA_03.12.2024 06.03.2025 22.07.2025 v6

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 mL/min) zaburzenia eliminacji dotyczą w równym stopniu ampicyliny i sulbaktamu, tak więc stosunek stężenia obu związków w osoczu pozostaje niezmieniony. U tych pacjentów Ampicillin Sulbactam TZF powinien być podawany rzadziej, zgodnie z doświadczeniem nabytym w leczeniu ampicyliną.

Klirens kreatyniny [mL/min] Przerwa w dawkowaniu

30 6-8 godzin 15-29 12 godzin 5-14 24 godziny <5 48 godzin

Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby

Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących stosowania.

Sposób podawania

Ampicillin Sulbactam TZF można podawać dożylnie lub domięśniowo. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem produktu leczniczego, patrz 6.6.

Nadwrażliwość na substancje czynne. Nadwrażliwość na penicyliny i (lub) cefalosporyny w wywiadzie.

U pacjentów przyjmujących leki z grupy penicylin, w tym Ampicillin Sulbactam TZF, opisywano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości (anafilaktycznych), które czasem kończyły się zgonem. Do reakcji takich może dochodzić częściej u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny i (lub) nadwrażliwością na liczne alergeny w wywiadzie. Opisywano przypadki pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny w wywiadzie, u których występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości po zastosowaniu cefalosporyn. Przed zastosowaniem penicylin należy zebrać dokładny wywiad w celu ustalenia, czy u pacjenta nie występowały w przeszłości reakcje nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne alergeny. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, podawanie leku należy przerwać i wdrożyć odpowiednią terapię. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji anafilaktycznej konieczne jest leczenie adrenaliną. Należy także, w razie konieczności, wdrożyć tlenoterapię, podać dożylnie steroidy i zapewnić drożność dróg oddechowych z intubacją włącznie.

U pacjentów leczonych ampicyliną z sulbaktamem obserwowano ciężkie reakcje skórne (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCARs), takie jak toksyczna nekroliza naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP). W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji skórnej należy przerwać stosowanie ampicyliny z sulbaktamem i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).

Obserwowano przypadki wystąpienia polekowego uszkodzenia wątroby, w tym cholestatycznego zapalenia wątroby z żółtaczką, związanego ze stosowaniem ampicyliny z sulbaktamem. Pacjentowi należy poradzić, że powinien skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią u niego objawy świadczące o chorobie wątroby.

Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile (CDAD). Podczas stosowania niemal każdej z substancji przeciwbakteryjnych, w tym ampicyliny i sulbaktamu, notowano występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile (CDAD), o nasileniu od lekkiej biegunki po zapalenie jelita

4 PL_ztw_25.05.2022 zmPSUSA_03.12.2024 06.03.2025 22.07.2025 v6

grubego zakończone zgonem. Podawanie substancji przeciwbakteryjnych zmienia fizjologiczną florę jelita grubego, prowadząc do nadmiernego rozwoju bakterii C. difficile, która wytwarza toksyny A i B, przyczyniające się do rozwoju CDAD. Wytwarzające hipertoksyny szczepy C. difficile wywołują zwiększenie zachorowalności i umieralności, ponieważ zakażenia tymi bakteriami mogą być oporne na leczenie przeciwdrobnoustrojowe, co może prowadzić do konieczności przeprowadzenia kolektomii. CDAD należy brać pod uwagę u każdego pacjenta, u którego po zastosowaniu antybiotyku występuje biegunka. Konieczne jest sporządzenie dokładnego wywiadu chorobowego, ponieważ zgłaszano występowanie CDAD dwa miesiące po podaniu substancji przeciwbakteryjnych.

Tak jak w przypadku wszystkich antybiotyków, należy obserwować, czy u pacjenta nie wystąpiły objawy nadkażenia opornymi drobnoustrojami, w tym grzybami. W razie wystąpienia nadkażenia, leczenie należy przerwać i, jeśli to konieczne, wdrożyć odpowiednią terapię.

Zaleca się, aby podczas długotrwałego leczenia okresowo kontrolować czynność narządów wewnętrznych nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. Jest to szczególnie istotne u noworodków (szczególnie wcześniaków) oraz niemowląt.

Ampicyliny nie należy stosować w leczeniu mononukleozy zakaźnej, która jest chorobą wywołaną przez wirusy. U wielu pacjentów z mononukleozą po podaniu ampicyliny występuje wysypka skórna.

Ampicillin Sulbactam TZF zawiera sód (patrz punkt 2.).

Produkt leczniczy Ampicillin Sulbactam TZF, 500 mg + 250 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji zawiera 59,15 mg sodu na fiolkę co odpowiada 2,957 % zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Produkt leczniczy Ampicillin Sulbactam TZF, 1 g + 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji zawiera 112,435 mg sodu na fiolkę co odpowiada 5,622 % zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Produkt leczniczy Ampicillin Sulbactam TZF, 2 g + 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji zawiera 223,75 mg sodu na fiolkę co odpowiada 11,187 % zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Zawartość sodu pochodzącego z rozpuszczalnika powinna być brana pod uwagę w obliczaniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu (patrz punkt 6.6). W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozpuszczalnika.

Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie

Allopurynol. U pacjentów jednocześnie stosujących allopurynol i ampicylinę częstość występowania wysypki jest znacząco większa niż u pacjentów otrzymujących jedynie ampicylinę.

Aminoglikozydy. In vitro ampicylina i aminoglikozydy wzajemnie hamują swoje działanie. Jeśli konieczne jest skojarzonego podawanie obu leków przeciwbakteryjnych, należy je podawać do oddzielnych wkłuć, z zachowaniem co najmniej 1-godzinnego odstępu (patrz punkt 6.2 – Niezgodności farmaceutyczne).

Leki przeciwzakrzepowe. Penicyliny mogą wywoływać zmiany w agregacji płytek i testach koagulacyjnych. Wpływ ten może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych.

Leki bakteriostatyczne (chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy i tetracykliny). Leki bakteriostatyczne mogą zaburzać działanie bakteriobójcze penicylin, należy zatem unikać ich jednoczesnego stosowania.

5 PL_ztw_25.05.2022 zmPSUSA_03.12.2024 06.03.2025 22.07.2025 v6

Doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny. Obserwowano przypadki obniżenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek przyjmujących ampicylinę (wystąpiły przypadki nieplanowanego zajścia w ciążę). Wpływ ampicyliny na te leki nie został dostatecznie udowodniony, jednak należy pacjentkom przyjmującym ampicylinę zaproponować inną lub dodatkową metodę antykoncepcji.

Metotreksat. Podczas jednoczesnego stosowania penicylin zmniejszał się klirens metotreksatu i zwiększała się jego toksyczność. Należy ściśle kontrolować pacjenta, gdyż może być konieczne zwiększenie dawek leukoworyny lub wydłużenia czasu jej podawania.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (kwas salicylowy, indometacyna, fenylbutazon). Kwas salicylowy, indometacyna, fenylbutazon mogą wydłużyć czas eliminacji penicylin, na co wskazuje wydłużenie się okresu półtrwania penicylin.

Probenecyd. Probenecyd hamuje wydzielanie cewkowe ampicyliny i sulbaktamu, co skutkuje zwiększeniem stężenia tych leków w surowicy, wydłużeniem czasu utrzymywania się ich w surowicy, wydłużeniem okresu półtrwania w fazie eliminacji oraz zwiększeniem ryzyka toksyczności.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych. Obserwowano fałszywie dodatnie testów wykrywających glukozę w moczu z zastosowaniem metody Benedicta, Fehlinga oraz zestawu Clinitest. Po podaniu ampicyliny kobietom ciężarnym obserwowano przemijające zmniejszenie stężenia całkowitego związanego estriolu, glukuronianu estriolu, związanego estronu i estradiolu. Działanie takie może wystąpić także po podaniu ampicyliny z solą sodową sulbaktamu w postaci domięśniowej lub dożylnej.

Ciąża

Badania na zwierzętach nie wykazały zaburzenia płodności ani szkodliwego działania na płód ampicyliny z sulbaktamem. Sulbaktam przenika przez barierę łożyska. Jednak bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Dlatego ampicylinę i sulbaktam można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko.

Karmienie piersią

Ampicylina i sulbaktam przenikają do mleka ludzkiego i osiągają tam niewielkie stężenia. U karmiącej kobiety może to prowadzić do uczulenia, biegunki, kandydozy, a u dziecka - do wysypki skórnej. Stosowanie ampicyliny z sulbaktamem w okresie karmienia piersią nie jest zalecane.

Wpływ produktu Ampicillin Sulbactam TZF na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu jest nieznany.

W poniższej tabeli wszystkie działania niepożądane dotyczące ampicyliny z sulbaktamem zostały uporządkowane według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowaniu: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i narządów

Działania niepożądane Częstość

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze rzekomobłoniaste zapalenie jelit rzadko kandydoza, oporność bakterii chorobotwórczych częstość nieznana małopłytkowość niezbyt często

6 PL_ztw_25.05.2022 zmPSUSA_03.12.2024 06.03.2025 22.07.2025 v6

Zaburzenia krwi i układu chłonnego pancytopenia, wydłużony czas krzepnięcia, agranulocytoza, eozynofilia, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość, plamica małopłytkowa*

częstość nieznana

Zaburzenia układu immunologicznego reakcje anafilaktoidalne, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy częstość nieznana Zaburzenia metabolizmu i odżywiania jadłowstręt częstość nieznana

Zaburzenia układu nerwowego ból głowy, senność niezbyt często drgawki*, zawroty głowy rzadko objawy neurotoksyczności częstość nieznana Zaburzenia serca zespół Kounisa częstość nieznana Zaburzenia naczyniowe alergiczne zapalenie naczyń częstość nieznana Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność częstość nieznana

Zaburzenia żołądka i jelit

biegunka bardzo często nudności, bóle brzucha często wymioty, zapalenie języka* niezbyt często zapalenie okrężnicy rzadko krwawe wymioty, krwotok z jelita cienkiego i (lub) okrężnicy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej*, suchość w ustach, bóle w nadbrzuszu, zaburzenia smaku, wzdęcia, czarny włochaty język częstość nieznana

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

hiperbilirubinemia* niezbyt często cholestaza, cholestaza wątrobowa, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej, zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej* częstość nieznana

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej bóle stawów częstość nieznana

Zaburzenia nerek i dróg moczowych kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek* rzadko Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

uczucie zmęczenia niezbyt często zapalenie błony śluzowej częstość nieznana

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry* (patrz punkt 4.4) rzadko

wysypka, świąd, reakcje skórne, pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) częstość nieznana

Badania diagnostyczne zaburzenie agregacji płytek krwi* częstość nieznana

• Działania niepożądane zapisane kursywą związane są ze stosowaniem ampicyliny i (lub) sulbaktamu z ampicyliną, podanych drogą domięśniową lub dożylną.

Reakcje niepożądane związane ze stosowaniem ampicyliny w monoterapii mogą również występować w trakcie stosowania produktu Ampicillin Sulbactam TZF.

7 PL_ztw_25.05.2022 zmPSUSA_03.12.2024 06.03.2025 22.07.2025 v6

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dane dotyczące ostrej toksyczności ampicyliny sodowej i sulbaktamu sodowego u ludzi są ograniczone. Uważa się, że po przedawkowaniu leku głównymi objawami klinicznymi będą objawy nasilonych działań niepożądanych. Należy wziąć pod uwagę, że wysokie stężenia antybiotyków beta-laktamowych w płynie mózgowo-rdzeniowym wywołuje objawy neurologiczne, w tym drgawki. Ze względu na to, że ampicylina i sulbaktam usuwane są z krążenia przez hemodializę, zabieg ten może ułatwiać eliminację leku z organizmu w przypadku przedawkowania u pacjentów z nieprawidłową czynnością nerek.

Grupa farmakoterapeutyczna: połączenia penicylin, w tym z inhibitorami beta-laktamazy kod ATC: J 01 CR 01

Produkt leczniczy Ampicillin Sulbactam TZF stanowi połączenie antybiotyku β-laktamowego – ampicyliny i inhibitora β-laktamazy – sulbaktamu.

Mechanizm działania Ampicylina należy do grupy penicylin o szerokim spektrum działania, działa na bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne. Podobnie jak penicylina benzylowa, działa na szczepy wrażliwe, podczas aktywnego podziału bakterii, poprzez hamowanie biosyntezy mukopeptydu ściany komórkowej bakterii.

Działanie farmakodynamiczne Sulbaktam jest nieodwracalnym inhibitorem większości ważnych beta-laktamaz, które mogą być wytwarzane przez drobnoustroje oporne na penicylinę. Podczas gdy sulbaktam wykazuje aktywność przeciwbakteryjną głównie w stosunku do szczepów Neisseriaceae, działanie sulbaktamu sodu w zapobieganiu niszczenia penicylin i cefalosporyn przez drobnoustroje oporne zostało potwierdzone w badaniach z użyciem szczepów opornych, w których sulbaktam sodowy wykazywał istotne synergiczne działanie z penicylinami i cefalosporynami. Ponieważ sulbaktam łączy się także z białkami wiążącymi penicyliny, niektóre szczepy są bardziej wrażliwe na jednoczesne zastosowanie obu leków niż na podanie jedynie antybiotyku beta-laktamowego.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Wartości graniczne badania wrażliwości Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały ustanowione przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) dla ampicyliny z sulbaktamem. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx

8 PL_ztw_25.05.2022 zmPSUSA_03.12.2024 06.03.2025 22.07.2025 v6

Połączenie penicyliny z sulbaktamem działa skutecznie w leczeniu zakażeń wywołanych wieloma szczepami bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym: Staphylococcus aureus i S. epidermidis (w tym szczepy oporne na penicylinę i niektóre szczepy oporne na metycylinę); Streptococcus pneumoniae, Streptococcus faecalis i inne gatunki z rodzaju Streptococcus; Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae (zarówno szczepy wytwarzające beta-laktamazę, jak i niewytwarzające beta-laktamazy); Moraxella catarrhalis; bakterie beztlenowe w tym Bacteroides fragilis i gatunki pokrewne; Escherichia coli; bakterie z rodzaju Klebsiella; bakterie z rodzaju Proteus (indolo-dodatnie i -ujemne); bakterie z rodzaju Enterobacter; Morganella morganii; bakterie z rodzaju Citrobacter; Neisseria meningitidis i Neisseria gonorrhoeae.

Pseudomonas aeruginosa i Enterobacter cloacae są oporne na ampicylinę i sulbaktam.

Wchłanianie Ampicillin Sulbactam TZF łatwo przenika do większości tkanek oraz płynów w organizmie człowieka. Przenikanie do mózgu oraz płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewielkie, jeśli nie występuje stan zapalny opon mózgowych.

Dystrybucja Duże stężenia ampicyliny i sulbaktamu są osiągane we krwi po podaniu dożylnym lub domięśniowym.

Metabolizm Okres półtrwania obydwu składników leku wynosi około 1 godziny.

Eliminacja Większość dawki jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej.

Nie zawiera.

Ampicillin Sulbactam TZF oraz aminoglikozydy należy przygotowywać i podawać oddzielnie ze względu na dezaktywację in vitro aminoglikozydów przez wszystkie aminopenicyliny.

2 lata

Po otwarciu fiolki i sporządzeniu roztworu Stężony roztwór do wstrzyknięć domięśniowych należy zużyć w ciągu 1 godziny po sporządzeniu. Roztwory przeznaczone do wstrzykiwań i infuzji dożylnych zachowują trwałość w zależności od użytego rozcieńczalnika i temperatury przechowywania.

Rozpuszczalnik Stężenie ampicylina

• sulbaktam Okres przydatności do użycia [h] 25°C 4°C

Woda do wstrzykiwań do 45 mg/mL 8 45 mg/mL 48 do 30 mg/mL 72 0,9% roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań do 45 mg/mL 8 45 mg/mL 48

9 PL_ztw_25.05.2022 zmPSUSA_03.12.2024 06.03.2025 22.07.2025 v6

do 30 mg/mL 72 M/6 Roztwór mleczanu sodu do 45 mg/mL 8 do 45 mg/mL 8

5% wodny roztwór glukozy 15 do 30 mg/mL 2 do 3 mg/mL 4 do 30 mg/mL 4 5% roztwór glukozy 0,45% roztworze NaCl do 3 mg/mL 4 do 15 mg/mL 4 10% wodny roztwór cukru inwertowanego do 3 mg/mL 4 do 30 mg/mL 3 Roztwór Ringera z dodatkiem mleczanu do 45 mg/mL 8 do 45 mg/mL 24

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po sporządzeniu roztworu, patrz punkt 6.3. Przechowywać w oryginalnej fiolce.

Fiolka szklana typu III o pojemności 20 mL, zamknięta korkiem gumowym i kapslem aluminiowym, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera jedną fiolkę.

stosowania

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.

Wstrzyknięcie domięśniowe Ampicillin Sulbactam TZF rozpuścić w 3,2 mL jałowej wody do wstrzykiwań lub innego zgodnego roztworu (np. izotoniczny roztwór chlorku sodu, 5% wodny roztwór glukozy). Aby wstrzyknięcie nie było bolesne, do sporządzenia roztworu można zastosować 0,5% jałowy roztwór bezwodnego chlorowodorku lidokainy.

Wstrzyknięcie dożylne Ampicillin Sulbactam TZF rozpuścić w co najmniej 3,2 mL jałowej wody do wstrzykiwań lub innego zgodnego roztworu (np. izotoniczny roztwór chlorku sodu, 5% wodny roztwór glukozy) i podawać powoli (przez co najmniej 3 minuty).

Infuzja dożylna Ampicillin Sulbactam TZF rozpuścić w co najmniej 3,2 mL jałowej wody do wstrzykiwań lub innego zgodnego roztworu (np. izotoniczny roztwór chlorku sodu, 5% wodny roztwór glukozy). Ostateczną objętość roztworu do infuzji należy uzyskać przez dodanie odpowiedniego rozpuszczalnika (nie stosować wody do wstrzykiwań). Podawać dożylnie w postaci infuzji przez 15-30 minut. Aby zapewnić całkowite rozpuszczenie leku, należy odczekać kilka minut, aż do momentu całkowitego rozpuszczenia substancji czynnych i ustąpienia piany.

Sulbaktam sodowy jest zgodny z większością rozpuszczalników dożylnych, jednak ampicylina sodowa, a tym samym produkt Ampicillin Sulbactam TZF, jest mniej stabilny w roztworach zawierających glukozę lub inne węglowodany, nie należy go zatem łączyć z produktami krwiopochodnymi ani z hydrolizatami białek.

10 PL_ztw_25.05.2022 zmPSUSA_03.12.2024 06.03.2025 22.07.2025 v6

Ampicylina, a tym samym produkt Ampicillin Sulbactam TZF, jest niezgodna z aminoglikozydami i nie należy jej mieszać w tym samym pojemniku.