Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych

Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych pomagają przy astmie i POChP. Ich cel to rozszerzyć oskrzela i zmniejszyć stan zapalny, żeby ułatwić oddychanie i ograniczyć zaostrzenia. Działają głównie wziewnie. Używa się inhalatorów ciśnieniowych, proszkowych i nebulizacji. Ta grupa jest dla dzieci, dorosłych i seniorów, u których pojawiają się świsty, kaszel i duszność spowodowane zwężeniem oskrzeli.

Na szybkie uwolnienie od objawów służą leki doraźne, np. krótko działające beta2-mimetyki. Przykładem jest salbutamol znany z inhalatora Ventolin. Działa szybko, ale krótko. W przewlekłej kontroli stosuje się steroidy wziewne, jak flutykazon lub budezonid. W aptece często spotkasz nazwy Flixotide lub Pulmicort. Popularne są też połączenia z długo działającymi beta2-mimetykami, np. flutykazon z salmeterolem, znajdziesz je m.in. jako AirFluSal Forspiro. Regularne użycie takich leków zmniejsza częstość duszności i nocnego kaszlu.

Tabletkowy montelukast bywa dodawany u osób z astmą o podłożu alergicznym lub z nocnymi objawami, w obrocie widzisz go jako Montelukast Teva albo Montelukast Sandoz. Rzadziej stosuje się teofilinę, np. Theospirex. U części chorych z ciężką astmą stosuje się przeciwciała monoklonalne, takie jak omalizumab lub mepolizumab, znane jako Xolair i Nucala. O kwalifikacji decyduje pulmonolog lub alergolog. U najmłodszych i u seniorów często wykorzystuje się nebulizację, co ułatwia przyjęcie leku.

Większość tych leków jest wydawana na receptę, a schemat leczenia ustala lekarz. Pilny kontakt z lekarzem jest potrzebny przy nasilającej się duszności, sinicy, braku poprawy po leku doraźnym albo jeśli musisz go używać coraz częściej. Po steroidach wziewnych płucz usta, co zmniejsza ryzyko chrypki i pleśniawek. Beta2-mimetyki mogą wywołać drżenie rąk lub kołatanie serca, leki antycholinergiczne suchość w ustach. Jeśli objawy uboczne przeszkadzają, zgłoś to lekarzowi lub farmaceucie.