Krew i układ krwiotwórczy

Ta kategoria obejmuje leki wpływające na krzepnięcie oraz tworzenie krwinek. Są tu środki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe, leki hamujące krwawienie, żelazo i witaminy krwiotwórcze. Część używa się doraźnie, część wymaga stałej kontroli lekarskiej.

Leki „rozrzedzające krew” pomagają zapobiegać skrzepom, które grożą zatorowością. Do tej grupy należą m.in. rywaroksaban, dabigatran i apiksaban, a także klasyczne leki przeciwpłytkowe z kwasem acetylosalicylowym w niskich dawkach. Lekarz włącza je np. po niektórych zabiegach, przy migotaniu przedsionków lub przebytych zakrzepach. Efektem ubocznym bywa łatwiejsze siniaczenie i krwawienia z nosa.

Przy niedoborach, najczęściej po utratach krwi lub w ciąży, stosuje się żelazo i kwas foliowy. Suplementacja żelaza wymaga cierpliwości, poprawa morfologii pojawia się stopniowo. Częste są dolegliwości żołądkowe i ciemniejszy stolec. W aptece znajdziesz m.in. Ascofer i Folik do uzupełniania niedoborów, a także leki przeciwpłytkowe z ASA, takie jak Acard czy Polocard. To różne grupy leków, używane w innych celach, więc przed dłuższym stosowaniem warto upewnić się, czy to dla ciebie właściwy wybór.

Środki hamujące krwawienie i płyny infuzyjne zwykle stosuje się w szpitalu. Należą do nich m.in. kwas traneksamowy lub etamsylat, a także substytuty krwi, które podaje personel medyczny. Leki stymulujące wytwarzanie krwinek czerwonych, takie jak epoetyna alfa lub darbepoetyna (np. Epoetin alfa Hexal, Aranesp), też są na receptę i wymagają monitorowania.

Skontaktuj się z lekarzem przy obfitych lub nawracających krwawieniach, nagłej duszności, bólu w klatce, obrzęku kończyny, ciężkim osłabieniu czy kołataniu serca. Większość leków z tej kategorii jest na receptę. ASA i antykoagulanty zwiększają skłonność do krwawień, nie łącz ich samodzielnie z innymi lekami przeciwbólowymi czy ziołami. Przy planowanym zabiegu, ciąży, chorobie wrzodowej, problemach z nerkami lub wątrobą, omów leczenie z lekarzem.